Een bijzondere dag
Blijf op de hoogte en volg Gerda
08 Mei 2015 | Nepal, Kathmandu
Lieve mensen,
Onze eerste dag zonder Rescuenet is heel bijzonder verlopen. We kwamen in contact met een vrouw hier uit be buurt. Ondanks dat zij uit de hoogste kaste systeem komt, heeft zij een enorm groot hart voor alle mensen in nood, speciaal voor de kinderen.
Zij vroeg ons of wij haar konden helpen met getraumatiseerde kinderen, waarvan de meeste uit de laagste kaste komen.
We zijn naar het kinderziekenhuis geweest en hebben daar met kinderen met kanker gespeeld. Het was indrukwekkend om te zien hoe deze kinderen vechten voor hun leven in vaak moeilijke omstandigheden. We hopen dat ze door alle ballonnen en bellen blazen hun zorgen hebben kunnen vergeten.
Na het ziekenhuis gingen we naar een weeshuis dat gerund wordt door de regering. We hadden al snel door dat de aardbeving niet hun enige trauma was, maar dat deze kinderen al veel hebben meegemaakt op hun jonge leeftijd. Tijdens het spelen werd er constant gevochten om aandacht en het brak mn hart om te zien hoe de staf van het tehuis daar mee omging. Persoonlijk vond ik het lastig om te weten dat deze kinderen zonder ingrijpen van God een hele moeilijke toekomst voor zich hebben liggen.
Het had ons allemaal aangegrepen en wat anders kan je dan doen dan bidden dat God deze leventjes gaat veranderen.
Onze contactpersoon ging na afloop met ons mee. Ze had gevraagd of wij haar wat meer over trauma's en hoe daar mee om te gaan konden leren. Zo gezegd zo gedaan en 's avonds heb ik met haar gezeten en een aantal dingen uitgelegd. Al pratende vertelde zij mij wat van haar moeilijke leven en de dingen die ze nu nog ervaart als alleenstaande weduwe, alleen met heel veel schulden van haar overleden man en de zorg voor haar twee zoontjes en haar ouders. Geen makkelijke taak, vooral als je bedenkt dat iedereen om haar denkt dat zij 'ongeluk' brengt, omdat haar man is omgekomen en omdat ze schulden heeft. Toen ik haar vroeg wat haar grootste angst was zei ze dat ze bang was om in te storten, dat ze het niet meer vol kon houden om sterk te zijn. Hoe alles precies is gegaan is een lang verhaal, maar aan het eind van de avond vroeg ze me hoe ze haar leven aan Jezus kon geven omdat ze het alleen niet meer aankon. Wat bijzonder om zo opeens een zus er bij te hebben! En wat geweldig om te weten dat er een feest in de hemel om haar was.
Een dag om nooit te vergeten en waar jullie als lezers allemaal deel van zijn geweest dmv jullie gebeden en ondersteuning. Dank jullie wel!!!
Gerda.
Onze eerste dag zonder Rescuenet is heel bijzonder verlopen. We kwamen in contact met een vrouw hier uit be buurt. Ondanks dat zij uit de hoogste kaste systeem komt, heeft zij een enorm groot hart voor alle mensen in nood, speciaal voor de kinderen.
Zij vroeg ons of wij haar konden helpen met getraumatiseerde kinderen, waarvan de meeste uit de laagste kaste komen.
We zijn naar het kinderziekenhuis geweest en hebben daar met kinderen met kanker gespeeld. Het was indrukwekkend om te zien hoe deze kinderen vechten voor hun leven in vaak moeilijke omstandigheden. We hopen dat ze door alle ballonnen en bellen blazen hun zorgen hebben kunnen vergeten.
Na het ziekenhuis gingen we naar een weeshuis dat gerund wordt door de regering. We hadden al snel door dat de aardbeving niet hun enige trauma was, maar dat deze kinderen al veel hebben meegemaakt op hun jonge leeftijd. Tijdens het spelen werd er constant gevochten om aandacht en het brak mn hart om te zien hoe de staf van het tehuis daar mee omging. Persoonlijk vond ik het lastig om te weten dat deze kinderen zonder ingrijpen van God een hele moeilijke toekomst voor zich hebben liggen.
Het had ons allemaal aangegrepen en wat anders kan je dan doen dan bidden dat God deze leventjes gaat veranderen.
Onze contactpersoon ging na afloop met ons mee. Ze had gevraagd of wij haar wat meer over trauma's en hoe daar mee om te gaan konden leren. Zo gezegd zo gedaan en 's avonds heb ik met haar gezeten en een aantal dingen uitgelegd. Al pratende vertelde zij mij wat van haar moeilijke leven en de dingen die ze nu nog ervaart als alleenstaande weduwe, alleen met heel veel schulden van haar overleden man en de zorg voor haar twee zoontjes en haar ouders. Geen makkelijke taak, vooral als je bedenkt dat iedereen om haar denkt dat zij 'ongeluk' brengt, omdat haar man is omgekomen en omdat ze schulden heeft. Toen ik haar vroeg wat haar grootste angst was zei ze dat ze bang was om in te storten, dat ze het niet meer vol kon houden om sterk te zijn. Hoe alles precies is gegaan is een lang verhaal, maar aan het eind van de avond vroeg ze me hoe ze haar leven aan Jezus kon geven omdat ze het alleen niet meer aankon. Wat bijzonder om zo opeens een zus er bij te hebben! En wat geweldig om te weten dat er een feest in de hemel om haar was.
Een dag om nooit te vergeten en waar jullie als lezers allemaal deel van zijn geweest dmv jullie gebeden en ondersteuning. Dank jullie wel!!!
Gerda.
-
08 Mei 2015 - 07:39
Joke:
Lieve Gerda,
Wat een aangrijpend verhaal,ook z o mooi dat zij haar leven aan Jezus heeft gegeven. Mooi dat je ons meeneemt,op jouw reis. Al is het een aangrijpende reis. Gerda veel liefs en Zijn kracht en liefde ,wijsheid toegewenst. Joke -
08 Mei 2015 - 08:12
Rebekka:
Dag lieve Gerda, bedankt voor je verslagjes... van je eerste verslag vond ik het indrukwekkend dat helpen bij een ramp ook veel bureaucratische toestanden met zich meebrengt. Dat je dus ook veel tijd kwijt bent met dingen waar je eigenlijk helemaal niet mee bezig wil zijn.
En dan je verslag van vandaag... kinderen met kanker, weeskinderen, wat een leed. Bijzonder dat jullie contactpersoon zo geholpen is met jullie komst. Dat de aardbeving haar leven redt... liefs, Rebekka -
08 Mei 2015 - 08:35
Mariët :
Hoi Gerda, Wat een machtig werk doet God toch door alles heen. Ik lees met belangstelling je verslagjes en bid dat God je telkens weer mag laten zien dat Hij omziet naar mensen in nood. En ik bid speciaal voor die vrouw dat Hij het haar krachtig zal laten zien.
veel sterkte en zegen , Mariët -
08 Mei 2015 - 11:23
Dirk:
Fantastisch! "God will make a way ..." Baie dankie voor het delen.
Nog veel verrassingen toegewenst!
Harteljke groeten, ook aan Linda,
Dirk -
09 Mei 2015 - 10:03
Dick En Ali Groeneveld.:
Beste Gerda
Met veel belangstelling je reisverslag(en) uit Nepal gelezen. Ontroerend om te lezen ,dat in zo'n zwaar getroffen land , de Heere ook met Zijn Woord en Geest wil werken . Dat je van Hem mag getuigen en dat ook nu weer mensen tot het geloof in Jezus Christus mogen komen als hun Borg en Zaligmaker. Dat geeft "meerwaarde"aan je hulp daar .
Gods Zegen toegewenst en veel sterkte
Ali en Dick Groeneveld, Putten. -
09 Mei 2015 - 13:14
Boukje:
Prachtig om te lezen van de vrouw die haar leven aan Jezus gaf! Echt geweldig! Veel Zegen toegewenst!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
